Vilgefortz – fikcyjna postać, główny antagonista cyklu powieści Andrzeja Sapkowskiego o wiedźminie Geralcie.
Opis Pochodził z Roggeveen. Był czarodziejem, członkiem Kapituły. Wyjątkowo uzdolniony, i jak na czarodzieja, młody – nie miał więcej niż sto lat, wyglądał zaś na około trzydzieści pięć. Jako dziecko został porzucony przez rodziców, z których przynajmniej jedno było czarodziejem, został wychowany przez druidów. W młodości był najemnym żołnierzem. Podczas bitwy o Sodden walczył przeciwko Nilfgaardowi – był przywódcą magów na Sodden. Dzięki swojemu talentowi, po wojnie został przewodniczącym czarodziejskiej Kapituły.
Oficjalnie był przyjacielem Emhyra var Emreisa (choć obydwaj uważali, że ten drugi jest jedynie marionetką w jego rękach). Współpraca znacznie osłabła po tym, jak we wsysaczu zginęła Pavetta, żona Emhyra. Jednocześnie były to działania, których inni czarodzieje długo nie zdołali wykryć. Dopiero w czasie zjazdu na Thanedd został oskarżony o zdradę i zakuty w kajdany z dwimerytu. Kiedy Tissaia de Vries zdjęła magiczną barierę i doszło do rzezi, chciał porwać Ciri, gdyż potrzebna mu była jej krew. Ciri była bowiem dzieckiem Starszej Krwi posiadającym gen Lary, co Vilgefortz mógł wykorzystać.