Tytułu mistrzowskiego nie obronił na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku, tym razem zajmując piąte miejsce. Zwyciężył za to w sztafecie (wraz z Ole Einarem Bjørndalenem, Egilem Gjellandem i Frode Andresenem). W pozostałych startach był trzynasty w sprincie i ósmy w biegu pościgowym. Na igrzyskach w Turynie w lutym 2006 roku sięgnął po brąz w biegu indywidualnym, za Niemcem Michaelem Greisem i Ole Einarem Bjørndalenem. W biegu sprinterskim (10 km) zajął drugie miejsce, przegrywając jedynie z Niemcem Svenem Fischerem. We wszystkich kolejnych startach na tych igrzyskach plasował się w czołowej dziesiątce: był piąty w biegu pościgowym i sztafecie oraz siódmy w biegu masowym. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, gdzie w wieku 40 lat zdobył swój ostatni medal. Razem z Tarjei Bø, Emilem Hegle Svendsenem i Ole Einarem Bjørndalenem zwyciężył tam w sztafecie, zdobywając swój trzeci złoty i szósty ogółem medal olimpijski. W startach indywidualnych plasował się poza czołową dziesiątką, najlepszy wynik osiągając w biegu pościgowym, w którym był siedemnasty.
Zaliczany był do najlepszych strzelców wśród biathlonistów. Po sezonie 2009/2010 ogłosił zakończenie kariery.