Po zajęciu kosza uwolniony został cały jasyr. Ponadto w ręce zwycięzców wpadły inne zdobycze, jak bydło, konie oraz różne kosztowności. Straty Tatarów są nieznane, wiadomo tylko, że były duże i że najwięcej ich zginęło w obszarze między rzekami Ceprą a Łanią. Także w czasie walk toczonych między Łanią a Ceprą wzięto największą ilość jeńców tatarskichpodobno 3000, Piotr Borawski, Tatarzy w dawnej Rzeczypospolitej. W późniejszym okresie jeńcami tymi zaludniono wiele osad zniszczonych wcześniej przez najazdy tatarskie.
Gliński posłał za uciekającymi Tatarami kilka chorągwi, a sam został i w ciągu trzech dni rozbił pozostałe czambuły, które wracały do kosza. Całkowite zwycięstwo uniemożliwiła tworząca prawą kolumnę służba ziemska, która swoją porywczością zniweczyła plan Glińskiego. Litewski wódz błyskawicznie potrafił zmienić taktykę i pokonać przeciwnika, jednak otoczenie wszystkich sił tatarskich było już wtedy niemożliwe. Straty tatarskie powiększył prowadzony pościg wspierany przez miejscową ludność, wytrwale tropiącą Tatarów wśród lasów i zarośli.