Po bitwie Niedługo po bitwie pod Kleckiem stosunki między państwem polsko-litewskim a Chanatem Krymskim uległy znacznej poprawie. Zygmunt Stary zgodził się płacić chanowi coroczne "upominki", które na Krymie uważano za haracz, natomiast chan Mengli I Girej w jarłyku potwierdził nadania poprzednich chanów, przyznając Wielkiemu Księstwu Litewskiemu prawo do wszystkich ruskich ziem należących niegdyś do Złotej Ordy i zdobytych przez Litwę. Oba państwa zawarły w Mielniku sojusz wymierzony przeciwko Księstwu Moskiewskiemu, które w maju 1506 roku zaatakowało Chanat Kazański. Ten ostatni też usiłowano wciągnąć do antymoskiewskiej koalicji.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Piotr Borawski, Tatarzy w dawnej Rzeczypospolitej, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1986, , s. 80-83 Paweł Jasienica, Polska Jagiellonów, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1975, Tom II, s. 62 Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I Leszek Podhorodecki, Chanat Krymski i jego stosunki z Polską w XV-XVIII w., Warszawa 1987, , s. 85-86 Stanisław Herbst, Kleck 1506 (1934), Przegląd Historyczno Wojskowy, wyd. Wojskowe Biuro Historyczne Główna Księgarnia Wojskowa Warszawa 1934, Tom VII, zeszyt 1, s.