Dla przykładu pisarz Jaroslav Foglar, grafik, ilustrator i malarz Zdeněk Burian.
Historia Najstarsza znana osada trampska była założona około 1918 roku przy brzegu Wełtawy, w miejscu zwanym Świętojańskie Prądy. Dziś nie istnieje, została zalana po budowie zapory wodnej. Początkowo grupka byłych praskich skautów to miejsce weekendowych spotkań określała Roaring Camp/Tábor řvavých (Obóz Ryczących). Później, kiedy tramping stał się popularny, zmienili nazwę na Ztracená naděje (Stracona nadzieja).
Przedwojenną historię trampingu opisuje Bob Hurikán w książce Dějiny Trampingu (Hitoria trampingu). Autor w raczej emocjonalny sposób opisuje miejsca, osady i życie w nich, często wplatając osobiste refleksje i uwagi. Specjalistyczna literatura i opracowanie dalszych dziejów trampingu nie zostały wydane, na co ma wpływ filozofia trampingu.
Z historycznego punktu widzenia, ruch ten jest bardzo istotny. W ciągu 100 lat istnienia przystąpiło do niego kilkaset tysięcy osób, reprezentujących pięć kolejnych generacji.