Do końca życia utrzymywała przyjazne stosunki z dworem carskim i wygnanymi orleańczykami. W 1901 w Kościele Inwalidów miały się odbyć uroczystości 80-lecia śmierci Napoleona I i przebywający wówczas w Paryżu car Mikołaj II spytał ją, czy ma jej załatwić zaproszenie. -Dziękuję bardzo Waszej Cesarskiej Mości- odpowiedziała z dumą majestatyczna starsza pani - od pięćdziesięciu lat posiadam własny klucz.
Po upadku monarchii napoleońskiej Matylda udała się na wygnanie do Belgii, a po śmierci męża (1870) do Petersburga. W 1873 wyszła za mąż za słynącego z urody, mniej z talentu, poetę Klaudiusza Popelina († 1892). Pochowana jest w Saint-Gratien w departamencie Dolina Oise, w pobliżu zamku Catinat, który zakupiła w 1855 i gdzie latem zawsze podejmowała wszystkich sławnych przyjaciół.
Bibliografia Jérōme Picon, Mathilde, Princesse Bonaparte, Paris 2005 Sigyn Reimers, Mina kungliga, Stockholm 1954
Kategoria:Bonapartowie Kategoria:Ludzie związani z Paryżem Kategoria:Urodzeni w 1820 Kategoria:Zmarli w 1904