Zdobył dwa medale na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku. Został wicemistrzem olimpijskim w slalomie gigancie (za Austriakiem Stephanem Eberharterem) i w kombinacji alpejskiej (za Norwegiem Kjetilem André Aamodtem). Na igrzyskach w Nagano cztery lata wcześniej nie ukończył zarówno slalomu, jak i slalomu giganta. Starty podczas igrzysk w Turynie w 2006 roku rozpoczął od piątego miejsca w zjeździe. Był też szósty w gigancie, a rywalizacji w supergigancie, kombinacji i slalomie nie ukończył.
Jest również multimedalistą mistrzostw świata. Debiutował przed własną publicznością na mistrzostwach świata w Vail w 1999 roku, gdzie w slalomie gigancie i supergigancie zajmował dalsze miejsca, ale w slalomie uplasował się na 8. pozycji. Pierwsze medale zdobył podczas MŚ w St. Moritz cztery lata później, zostając mistrzem w slalomie gigancie i kombinacji oraz wicemistrzem w supergigancie. Zdominował konkurencje szybkościowe podczas mistrzostw świata w Bormio w 2005 roku, wygrywając zjazd i supergigant, natomiast nie ukończył obu slalomów oraz kombinacji.