Na późniejszych edycjach MŚ nie stawał już na podium, jego najlepszym wynikiem było szóste miejsce w superkombinacji wywalczone podczas mistrzostw świata w Åre w 2007 roku.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 20 listopada 1997 roku w Park City, zajmując jedenaste miejsce w slalomie gigancie. Tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanął 17 grudnia 2000 roku w Val d’Isère, zajmując trzecie miejsce w gigancie. Wyprzedzili go wtedy tylko Szwajcar Michael von Grünigen i Austriak Heinz Schilchegger. Blisko rok później, 9 grudnia 2001 roku w tej samej miejscowości odniósł pierwsze zwycięstwo w zawodach PŚ, wygrywając giganta. 13 stycznia 2008 roku w Wengen był najlepszy w zjeździe, odnosząc 27. zwycięstwo w karierze, czym wyprzedził Phila Mahre w ilości amerykańskich zwycięstw w PŚ. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 2001/2002 zajął czwarte miejsce, a w klasyfikacji slalomu był drugi. Rok później ukończył rywalizację na drugim miejscu, za Eberharterem. W sezonie 2003/2004 ponownie był czwarty;