Los ponownie związał Poppona z prowincją pruską w 1239 roku. Przebywał on wtedy w Würzburgu na kapitule prowincjonalnej, podczas której zmarł mistrz krajowy Prus i Inflant Hermann von Balk. Kapituła powołała na wolny urząd Poppona von Osterna, ale ostatecznie na tym stanowisku zatwierdził go dopiero w 1240 roku wielki mistrz Konrad von Thüringen. Zwłoka spowodowana była długim wakatem na urzędzie wielkiego mistrza (decydującego o nominacjach personalnych) po śmierci Hermanna von Salza. Na urzędzie mistrza krajowego pruskiego von Osterna w nieznanych bliżej okolicznościach został w końcu roku 1241 lub bardziej prawdopodobnie na początku 1242 zastąpiony przez Henryka von Weida. Następne lata spędził w Niemczech, biorąc między innymi udział w poselstwie krzyżackim w Austrii oraz zbierał fundusze na wojnę z księciem gdańskim Świętopełkiem.
W krytycznej sytuacji Krzyżaków w Prusach po klęsce z Litwinami pod Rządzem, w 1244 roku Poppo powrócił do Prus na czele posiłków mających wzmocnić siły zakonu. Tam po rezygnacji Henryka von Weidy Poppo von Osterna przyjął ponownie stanowisko mistrza krajowego prowincji pruskiej. Rządy jego przypadły na ciężki okres walk z księciem pomorskim Świętopełkiem oraz Prusami podczas pierwszego powstania.