Przeciwko Pomorzanom zorganizował dwie skuteczne wyprawy, w których rozbił siły Świętopełka i zmusił go do negocjacji. Krótkim epizodem pierwszej z wypraw (krótko po objęciu rządów) był bunt współbraci, którzy zażądali w związku z tym przywrócenia poprzedniego mistrza krajowego, spór ten jednak zdołał von Osterna szybko załagodzić. W roku 1247 Poppo zrezygnował z funkcji mistrza krajowego i opuścił Prusy.
W latach 1248–1253 przebywał w Niemczech. W 1253 r., w ponad pół roku po śmierci poprzednika (1252), z poparcia stronnictwa procesarskiego został wybrany Wielkim Mistrzem Krzyżackim. Propapieska mniejszość zebranych na kapitule nie uznała tego wyboru i ogłosiła wielkim mistrzem Wilhelma von Urenbach. Swoją politykę pragnął silnie związać z Prusami, na tereny których pragnął przenieść punkt ciężkości Zakonu Krzyżackiego.