Ponieważ obie te części są oddzielone, można łatwo dodawać oraz modyfikować istniejące widoki bez wpływu na kluczową część systemu.
Wady:
Złożoność – implementacje wprowadzają dodatkową warstwę abstrakcji oraz dodatkowe sposoby interakcji, czyniąc w ten sposób aplikację potencjalnie trudniejszą do debugowania. Kosztowne zmiany modelu – ponieważ model nie jest zależny od widoku, programiści rozwijający tę część nie muszą przejmować się zależnościami w przeciwnym kierunku. Jeżeli interfejs modelu ulega częstym zmianom, oznacza to konieczność poprawiania wszystkich korzystających z niego widoków. Trudne testowanie widoków – widoki są zależne od modeli, a ponadto zawierają własną, dodatkową logikę. Testowanie złożonych interfejsów użytkownika uważane jest za zadanie trudne.
Odmiany W późniejszych latach na bazie wzorca powstało wiele wzorców pochodnych o nieco innej strukturze oraz właściwościach, odmian oraz prób wykorzystania w nowych środowiskach. Wzorzec był początkowo zdefiniowany wyłącznie dla aplikacji typu , natomiast od lat 90. rozwijany jest jego wariant dla aplikacji WWW.