Na miejsce działaczy USPD weszli działacze SPD, w tym Gustav Noske, tworzący podwaliny przyszłej armii oraz zezwalający na powstanie tzw. Korpusów Ochotniczych (Freikorps) i użycie wojska przeciwko zrewoltowanym radom.
Radykalizacja i rozbicie rewolucji Ogólnoniemiecki Kongres Rad nie przyniósł zakończenia rewolucji. Frakcje radykalne nie uznały uchwał umiarkowanej większości. 14 grudnia Związek Spartakusa przedstawił program uzbrojenia robotników, przywrócenia rad robotniczych (likwidowanych stopniowo przez rząd), zbudowania jednolitego państwa niemieckiego i utworzenia oddziałów Czerwonej Gwardii. Z 31 grudnia 1918 na 1 stycznia 1919 roku Związek Spartakusa przekształcił się w Komunistyczną Partię Niemiec, zrywając tym samym współpracę z USPD.
W dniach 6–12 stycznia w Berlinie doszło do walk między oddziałami paramilitarnymi związanymi z dawnym Związkiem Spartakusa a policją. Kryzys wybuchł po tym, gdy niezależny socjalista Emil Eichhorn odmówił ustąpienia ze stanowiska prezydenta policji. Po zakończeniu walk Liebknecht i Róża Luksemburg, stojący na czele wystąpienia, zostali przekazani przez policję w ręce Freikorps, którzy po brutalnym przesłuchaniu zamordowali Różę i Liebknechta. Ciało zamordowanej Róży Luksemburg wrzucono do kanału Landwehrkanal.