Systemy szerokopasmowe lub systemy z rozproszonym widmem (ang. spread spectrum) – systemy, w których sygnał transmitowany jest w szerokim paśmie częstotliwości, setki do tysięcy razy szerszym niż minimalne pasmo potrzebne do jego wysłania w przypadku metod konwencjonalnych. W efekcie energia transmitowanego sygnału jest rozproszona w szerokie spektrum częstotliwości, co sprawia, że emitowana moc jest niska w każdym wąskim wycinku tego pasma i znacznie niższa niż w przypadku systemów konwencjonalnych.
Za systemy szerokopasmowe uważa się tylko te, których szerokie widmo uzyskiwane jest poprzez użycie pewnych sygnałów lub operacji. Stąd też np. modulacja szerokopasmowa FM nie jest zaliczana do tych systemów.
Historia Idea zmiany częstotliwości podczas transmisji sygnału pojawiła się pierwszy raz w patentach (nr 723 188 i 725 605) zgłoszonych w lipcu 1900 roku w USA przez słynnego wynalazcę i fizyka Nikola Teslę. Obejmowały one dwie różne techniki pozwalające osiągnąć odporność na zakłócenia poprzez zmianę częstotliwości nośnej sygnału. W pierwszej z nich nadajnik pracował jednocześnie wykorzystując dwie oddzielne częstotliwości. Odbiornik natomiast musiał posiadać skonfigurowane obydwie częstotliwości aby można było prawidłowo odczytać cały sygnał.