Książka Dixona była pierwszym kompletnym przeglądem technologii oraz krokiem w kierunku zintensyfikowania badań nad zastosowaniami komercyjnymi technologii. Pierwszy raz systemy szerokopasmowe zostały zastosowane komercyjnie w 1980 roku w trzech systemach: Equatorial Communications Systems – satelitarnym systemie szybkiej wymiany informacji, Del Norte Technologys – systemie nawigacji radiowej dla samolotów oraz Qualcomms OmniTRACS – systemie radiowej lokalizacji stosowanym głównie przez firmy dostawcze. W roku 1981 Federalna Komisja Łączności rozpoczęła badania nad możliwością szerszego udostępnienia komunikacji przy użyciu systemów szerokopasmowych do zastosowań cywilnych. W roku 1985 komisja rozpoczęła wydawanie pozwoleń na tworzenie technologii wykorzystujących do transmisji systemy szerokopasmowe. W późniejszym czasie zatwierdzone zostały takie technologie jak WiFi, Bluetooth, systemy telefonii komórkowej i wiele innych.
Cechy systemów szerokopasmowych odporność na interferencje odporność na podsłuch odporność na zaniki sygnału związane z wielodrogowością niska gęstość widmowa mocy możliwość selektywnego adresowania wiadomości