Wiarygodność dokumentów została później zakwestionowana. Zwracano uwagę, że rzekome przyznanie się powstało dopiero po złamaniu oporu więźnia torturami, a jego język, stylistyka i błędy nie odpowiadały innym tekstom Toufara. Kwestionowano także dobrowolność zeznań chłopców. Zarzuty nie zostały zbadane przez niezależny sąd, ponieważ duchowny zmarł przed planowanym procesem.
Inscenizowana rekonstrukcja i śmierć W nocy z 23 na 24 lutego 1950 roku ciężko pobitego Toufara przewieziono do kościoła w Číhošti, aby nakręcić inscenizowaną rekonstrukcję rzekomego oszustwa. Duchowny miał trudności z chodzeniem i był podtrzymywany przez funkcjonariuszy. Zmuszono go do stanięcia na ambonie i odtworzenia gestów wykonywanych podczas kazania 11 grudnia. Materiał filmowy wykorzystano później w propagandowym obrazie Běda tomu, skrze něhož přichází pohoršení.
Po powrocie z Číhošti stan Toufara gwałtownie się pogorszył. Funkcjonariusze długo zwlekali z zapewnieniem mu pomocy medycznej, ponieważ obawiali się ujawnienia śladów tortur. 25 lutego został przewieziony do państwowego sanatorium przy ulicy Legerovej w Pradze. Lekarze stwierdzili perforację wrzodu żołądka i rozległe zapalenie otrzewnej oraz przeprowadzili operację.