Uczestniczył w życiu społecznym Arnolca. Grał na kontrabasie w miejscowym zespole muzycznym, występował podczas zabaw i uroczystości, a także pomagał przy utrzymaniu miejscowej kaplicy św. Wendelina. Wspomnienia mieszkańców przedstawiały go jako osobę towarzyską, skłonną do żartów i chętną do pomocy innym.
Droga do kapłaństwa Po śmierci ojca w 1927 roku Toufar otrzymał część rodzinnego spadku, co umożliwiło mu podjęcie nauki. Początkowo rozpoczął dwuletni kurs w szkole rolniczej w Polnej. W 1928 roku, mając 26 lat, przerwał naukę rolnictwa i zdał egzaminy do gimnazjum realnego w Německim Brodzie, obecnie Havlíčkovym Brodzie.
Rozpoczął naukę od pierwszej klasy razem z uczniami młodszymi od niego o około piętnaście lat. Z powodu wieku nazywano go w szkole „dziadkiem” (cz. děda), jednak utrzymywał przyjazne relacje z młodszymi kolegami i uczestniczył w szkolnym życiu kulturalnym. Grał w orkiestrze uczniowskiej, organizował wycieczki, przedstawienia i kursy tańca. W 1932 roku przeniósł się do gimnazjum w Chotěbořu, gdzie w czerwcu 1935 roku zdał maturę. W tym okresie prowadził również kronikę rodzinnego Arnolca.