Rappaporta w Komisji Kodyfikacyjnej RP jako referendarz Sekretariatu Generalnego Komisji Kodyfikacyjnej (Emil Rappaport od 1924 był sekretarzem generalnym Komisji). Jednocześnie odbywał aplikację sądową. Po jej ukończeniu, w 1929 lub 1930, został mianowany podprokuratorem w Sądzie Okręgowym w Brzeżanach (woj. tarnopolskie), ale po niedługim czasie objął funkcję prokuratora Sądu Okręgowego w Warszawie. W 1934 zrezygnował z pracy w prokuraturze i – po wpisaniu na listę adwokatów Izby Adwokackiej w Warszawie – rozpoczął wykonywanie zawodu adwokata w Warszawie, w kancelarii przy ul. Kredytowej 6, gdzie też mieszkał.
W 1933 roku Lemkin został wykładowcą Wolnej Wszechnicy Polskiej. Także dzięki Rapapportowi, z którym się przyjaźnił, Lemkin trafił do Międzynarodowego Biura Unifikacji Prawa Karnego i brał udział w licznych konferencjach międzynarodowych, podczas których poznał i nawiązał relacje ze znaczącymi ekspertami prawa i ważnymi intelektualistami Europy Zachodniej.