"Naples blood boils at miracle's 'debunking'". The Times (London: Times Newspapers Ltd). Retrieved 2007-03-02.. Udało się stworzyć repliki płynu ze szkatułki, które mają takie same własności jak on. Badacze ci stwierdzają, że nie ma przekonujących danych na temat niezwykłych własności cieczy z flakonika (np. zmiany jego masy, objętości czy koloru). Naukowcy ci podważają wiarygodność analiz spektroskopowych z 1902 i 1989 roku, które miały wykazać obecność hemoglobiny w szkatułce. Wskazują oni na to, że: wyniki analiz spektroskopowych nie były opublikowane w recenzowanym periodyku naukowym, a jedynie w prywatnych drukach Kurii neapolitańskiej, wykonano spektroskopię z użyciem pryzmatu, zamiast nowszej i dokładniejszej spektroskopii elektronowej, w widmie nie zarejestrowano kolorowych związków ani zawiesin nieprzezroczystych ciał stałych, autorzy analiz sami przyznają, że mogli pomylić hemoglobinę z innym czerwonym barwnikiem, analiz nie przeprowadzono na dwóch różnych grubościach płynu i przez to nie wyznaczono wpływu relikwiarza na wyniki (stare szkło bywa zanieczyszczone), zawartość szkatułki była ciekła przez wiele godzin (a pasma hematyny i hemochromogeniny zanotowano po 3–9 minutach, które następnie przyłączyły się do pasm hemoglobiny), maksimum Soreta dla wiązań występujących w krwi nie może być zauważone, autorzy