Krzyżowanie wypierające – polega na wielokrotnym krzyżowaniu potomstwa z jednym z rodziców (krzyżowanie wsteczne) i pozwala na wprowadzenie jednej cennej cechy dzikiej lub prymitywnej odmiany do istniejącej cennej odmiany bez pogorszenia jej wartości gospodarczej. Nową odmianę osiąga się po 6-8 krzyżowaniach wypierających niekorzystne cechy dawcy i ewentualnym samozapyleniu mieszańca w celu uzyskania jej w postaci homozygotycznej. W ten sposób można przenosić m.in. cechy odporności. W wyniku krzyżowania wypierającego uzyskano recesywną cechę jednonasienności buraków uprawnych przeniesioną z rośliny o bardzo niskiej wartości gospodarczej.
Hodowla roślin obcopylnych W hodowli roślin obcopylnych istotny jest nie tyle genotyp pojedynczej rośliny, co skład genetyczny całej populacji roślin oraz możliwość jego zmiany. W warunkach naturalnych charakteryzują się losowym zapyleniem w obrębie populacji. W hodowli niezbędne jest stosowanie izolowania roślin. Wyróżnia się izolację przestrzenną (np. naturalne przeszkody, rośliny parawanowe), czasową (przemienne kwitnienie roślin dwuletnich) i techniczną (np. torebki pergaminowe zakładane na kwiaty lub kwiatostany).