jednocześnie widoczne są większe różnice między rzędami. Najlepsze linie są kandydatami na odmiany. Wadą metody jest pracochłonność.
Metoda ramszów – metoda ta polega na kilkakrotnym rozmnażaniu mieszańcowego materiału (od pokolenia F1 do F6-F8) bez selekcji. Selekcja we wczesnych pokoleniach mieszańcowych roślin samopłodnych jest bowiem nieskuteczna ze względu na heterozygotyczność, a przez to występowanie w potomstwie niepożądanych rozszczepień. Każde następne pokolenie zmniejsza o połowę udział heterozygot. Następnie stosuje się selekcję indywidualną. Wadą metody jest dłuższy czas wyhodowania odmiany.
Metoda pojedynczych nasion – w tej metodzie z pokolenia F2 zbiera się po jednym nasieniu, podobnie w następnych pokoleniach aż do osiągnięcia wysokiego poziomu homozygotyczności. Wysiewa się wtedy rośliny punktowo i poddaje selekcji. Homozygotyczne rośliny zachowują zakres zmienności pokolenia F2, ponieważ stanowią potomstwa wszystkich segregantów z tego pokolenia.