Aleksander mazowiecki (ur. 1400, zm. 2 czerwca 1444 w Wiedniu) – biskup trydencki od 1425, patriarcha Akwilei od 1439 (tytularnie), kardynał z nominacji antypapieża Feliksa V z tytularnym kościołem św. Wawrzyńca w domu Damazego (San Lorenzo in Damaso) od 1440, biskup Chur od 1442 (tytularnie), proboszcz kościoła św. Szczepana w Wiedniu od 1442 roku, dyplomata.
Pochodzenie Aleksander był piątym (najmłodszym) pod względem starszeństwa synem księcia płockiego – Siemowita IV i Aleksandry litewskiej, siostry króla Polski – Władysława Jagiełły.
Początek kariery kościelnej. Opieka Władysława Jagiełły Jako najmłodszy syn, od wczesnego dzieciństwa był przeznaczony do kariery duchownej. W tym też celu został wysłany na dwór królewskiego wuja do Krakowa, gdzie pod jego okiem miał się zacząć kształcić. W 1414 został prepozytem katedry w Gnieźnie.
W latach 1415–1422 podjął studia na Uniwersytecie Krakowskim. Niemniej jednak, na zakończenie nauki w 1422 (jako bliskiego krewnego Jagiełły), wybrano go na rektora honorowego, co było sprzeczne z prawem uniwersytetu.