(10-15) ÷ 15.
Dwie alternatywne miary elastyczności pozwalają uniknąć lub zminimalizować te wady podstawowej formuły elastyczności: elastyczność punktowa i elastyczność łukowa.
W przeciwieństwie do powszechnego nieporozumienia, elastyczność cenowa nie jest stała, ale zmienia się wzdłuż krzywej.
Rodzaje cenowej elastyczności popytu
Dla popyt doskonale nieelastyczny (popyt sztywny) zmiana ceny nie przekłada się na zmiany popytu, co oznacza, że konsumenci nabywają stałą ilość dobra niezależnie od zmieniających się cen. Przykładem dóbr o popycie zbliżonym do doskonale nieelastycznego mogą być produkty trudno zastępowalne przez inne, a jednocześnie zużywane w stałych ilościach w gospodarstwach domowych – np. sól lub tytoń lub też produkty, od których konsumenci są uzależnieni. Dla popyt nieelastyczny – procentowa zmiana popytu jest mniejsza niż procentowa zmiana ceny. Dla popyt proporcjonalny – wielkość popytu w takim samym stopniu co zmiana ceny. Dla popyt elastyczny – wielkość popytu zmienia się bardziej niż zmiana ceny. Dla popyt doskonale elastyczny – oznacza, że przy danym poziomie ceny konsumenci są skłonni nabyć każdą ilość dobra, ale każda minimalna zmiana ceny doprowadzi do znacznych zmian popytu.