Czynniki wpływające na cenową elastyczność popytu Nadrzędnym czynnikiem w określaniu elastyczności jest gotowość i zdolność konsumentów po zmianie ceny do odkładania natychmiastowych decyzji konsumpcyjnych dotyczących towaru i poszukiwania substytutów („poczekaj i popatrz”). Szereg czynników może zatem wpłynąć na elastyczność popytu na dane dobro: Dostępność dóbr substytucyjnych. Im więcej i bliżej dostępnych substytutów, tym elastyczność cenowa jest większa, ponieważ konsumenci mogą łatwo przestawić się na inne dobra, zaspakajające te same potrzeby (istnieje silny efekt substytucyjny). Jeśli nie są dostępne bliskie substytuty, efekt substytucyjny będzie niewielki, a popyt mniej elastyczny. Zakres definicji towaru. Im szerszy zakres dobra (lub usługi), tym mniejsza elastyczność. Na przykład fish&chips z Firmy X miałyby stosunkowo wysoką elastyczność popytu, gdyby dostępna była znaczna liczba substytutów, podczas gdy żywność ogólnie miałaby bardzo niską elastyczność popytu, ponieważ nie ma substytutów. Udział wydatków na zakup danego dobra w dochodzie konsumenta. Im wyższy odsetek dochodu konsumenta, jaki reprezentuje cena (koszt zakupu) produktu, tym wyższa jest elastyczność, ponieważ konsumenci zwracają większą uwagę na zakup dobra z powodu jego ceny.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cenowa elastyczność popytu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.