Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych. W 1475 Ławica odnotowana została w wykazie zaległości podatkowych. W 1510 w Ławicy wsi starosty generalnego poznańskiego Łukasza III Górki było 12 łanów osiadłych, a dwa łany opuszczone leżały nie uprawiane. W latach 1564–1565 wieś Ławica, która należała do zamku poznańskiego, miała 12 kmieci osiadłych na 11 śladach. Z każdego śladu osiadłego kmiecie płacili czynsz na św. Marcina po 24 grosze oraz w naturze: dwie kury, 30 jaj oraz pracowali trzy dni w tygodniu. Do folwarku należały dwa ogrody, z których dawano żywność do zamku poznańskiego. Odnotowano, że w folwarku nie było bydła, bo zostało wygnane po śmierci Janusza z Kościelca wojewody sierackiego w latach 1553-1564 oraz starosty generalnego Wielkopolski w latach 1552-1564. Później bydło już było w folwarku i odnotowano 38 sztuk bydła rogatego, owiec 165, świń 38 oraz 74 sztuki gęsi. W 1565 w folwarku ławickim odnotowano dworek z jedną izbą, komorą oraz sienią, stajnię na 4 konie, dwie niewielkie stodoły, oborę, trzy szopy, owczarnię oraz trzy chlewy.