D. Duda, S. Kołaczyński, W. Żurawski, Początki polskiej administracji morskiej, „Nautologia” 1999, nr 2, s. 18. Sekcja ta zakończyła swoją działalność w momencie utworzenia Departamentu dla Spraw Morskich (DSM), czyli 2 maja 1919Edmund Kosiarz, Polska Marynarka Wojenna w latach 1918–1926, Wojskowy Przegląd Historyczny 1968, nr 4, s. 218; C. Ciesielski, op. cit., s. 18; Edmund Kosiarz, Departament dla Spraw Morskich, jego działalność i rola w dziejach Marynarki Wojennej w latach 1919–1921, Biuletyn Historyczny Marynarki Wojennej 1963, nr 1, s. 159; D. Duda, S. Kołaczyński, W. Żurawski op. cit., s. 19 – Zakres działań nowo powołanego departamentu obejmować miał „całokształt zarządzeń i interesów dotyczących spraw Marynarki Wojennej i Handlowej, portów i żeglugi morskiej, Flotylli Rzecznej i składu osobowego”. Dekret z 28 listopada 1918, oprócz skupienia rozproszonej kadry oficerskiej i podoficerskiej, dał możliwość zachowania i wykorzystania jej fachowej wiedzy morskiej, niekiedy mocno zróżnicowanej pod względem merytorycznym. Jednocześnie stanowił poważny argument polityczny w rękach delegacji polskiej uczestniczącej w konferencji pokojowej w Paryżu.