Na czele tego pułku, a od lata 1920 r. na czele 211 pułku ułanów, odbył kampanię przeciw bolszewicką, biorąc udział w bitwach m.in.: z 13 pułkiem ułanów walczył pod Mołodecznem, Radoszkiewiczami, Kakowem, Mińskiem, Borysowem, Lepelem, z 211 pułkiem ułanów walczył pod Płockiem, Górą, Chorzelami, w szarży zdobył most na Niemnie i miasteczko Druskieniki, Stołpcami, Kojdanowem. 15 października 1920 r. przeszedł z pułkiem do wojsk Litwy Środkowej i brał udział w bitwach z Litwinami pod Rykontami, Rudziszkami, Lejpunami, Mejszagołą, Szyrwintami. Z dniem 25 października 1921 roku został zdemobilizowany.

13 grudnia 1921 roku został powołany do służby czynnej i mianowany dowódcą 34 batalionu celnego. 27 września 1922 roku został komendantem 34 baonu Straży Granicznej, a 20 lipca 1923 roku komendantem 31 baonu Straży Granicznej.