25 października 1923 został powołany do służby czynnej i przeniesiony do 27 pułku ułanów na stanowisko dowódcy szwadronu zapasowego, a następnie kwatermistrza. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 53. lokatą w korpusie oficerów rezerwy jazdy. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 23 pułku ułanów w Wilnie. 27 października 1925 roku został przeniesiony do 6 pułku strzelców konnych w Żółkwi na stanowisko dowódcy szwadronu zapasowego. 31 maja 1926 roku zwolniony został z czynnej służby. Zmarł 21 października 1927 roku. Został pochowany na cmentarzu żołnierskim na terenie majątku Podolszczyzna koło Hermanowicz, należącym do jego siostry Marii Szyryn.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5378 – 25 kwietnia 1922 Krzyż Walecznych czterokrotnie Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej – 3 marca 1926
Uwagi
Przypisy
Bibliografia