thumb|Pochodzące z X wieku przedstawienie jeźdźców apokalipsy
Mozarabowie (arab. musta`rib, مستعرب „zarabizowany”; hiszp. mozárabes; port. moçárabes) – chrześcijanie żyjący na Półwyspie Iberyjskim pod dominacją Arabów, częściowo zarabizowani – przyjęli ich język i kulturę. Aż do rozwoju rekonkwisty w XI wieku mieli sporą swobodę wyznania.
Według Francisco Simoneta nazwa pochodzi od arabskiego musta‘rab („zarabizowany”), obecnie wywodzi się ją od łacińskiego mixti arabes używanego w chrześcijańskich państwach z północy Półwyspu Iberyskiego.
Wkrótce po muzułmańskim podboju państwa wizygockiego podpisany został traktat między przedstawicielami kalifa i wizygockim możnowładcą Teodomirem, w którym zagwarantowano chrześcijanom zachowanie dotychczasowych praw przy nałożeniu dodatkowych podatków. W pierwszych latach po muzułmańskim podboju do Hiszpanii napłynęło kilkadziesiąt tysięcy muzułmanów, ale prowadzona przez nich polityka religijna spowodowała do X wieku zmiany w strukturze społecznej. Za sprawą napływu muzułmańskich migrantów, masowych konwersji, małżeństw chrześcijanek z muzułmanami i wyższego poziomu cywilizacyjnego najeźdźców, chrześcijanie znaleźli się w mniejszości.