Łączniczka i sanitariuszka została aresztowana i poddana ciężkim przesłuchaniom.

Major „Bruzda” wrócił na teren swojego inspektoratu i rozpoczął jego odbudowę, tym razem w ramach Armii Krajowej Obywatelskiej, powołanej do życia rozkazem płk. Władysława Liniarskiego „Mścisława” z dnia 15 lutego 1945 roku.

Na początku kwietnia 1945 roku Franciszka Ramotowska została ciężko ranna w czasie próby ucieczki i umieszczona w Szpitalu Garnizonowym w Białymstoku. Major „Bruzda” zdecydował się na jej odbicie. Akcję wykonano bez strat i bez jednego strzału wieczorem 20 kwietnia 1945 roku. Brali w niej udział „Bruzda”, „Ryba” – Stanisław Marchewka, „Szczedroń” – Witold Lipiński, „Jastrząb” – Władysław Wesołowski, „Komar” – Stanisław Chojnowski, „Cezar” NN i „Sokolik” – Piotr Kopacz. Ranna „Iskra” została przetransportowana do Jeziorka koło Łomży, gdzie ją leczono, a następnie umieszczona w Warszawie.

Pod koniec kwietnia major „Bruzda” podjął decyzję o ataku na Grajewo. Akcję wykonano w nocy z 8 na 9 maja.