W 1957 roku MZK przekształcono w Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne, które dostało nową siedzibę w starym wojskowym budynku przy ul. Kasprowicza 8. Dysponowano wówczas 27 autobusami, które obsługiwały 5 linii o łącznej długości ponad 45 km. Pozyskana zajezdnia była jednak zbyt mała i pozbawiona była w zasadzie zaplecza technicznego. Było to uciążliwe zarówno ze względu na poszerzanie się zasięgu obsługi komunikacyjnej, jak i sukcesywne dostawy nowych pojazdów. Obsługą firmy objęto także komunikację w Kędzierzynie-Koźlu i Nysie. W 1960 roku po raz pierwszy uruchomiono linię sezonową, która obsługiwała Turawę. Granice miasta przekraczały liczne linie, zmierzające do takich wsi jak Wróblin, Chmielowice, Malina, Mechnice czy Wawelno. Narzekania podróżnych dotyczyły wówczas niskiej prędkości komunikacyjnej i opóźnień, czego wyrazy można znaleźć na łamach ówczesnej prasy. Jako środek zaradczy uznano wówczas uruchomienie linii okresowych obsługiwanych tylko w godzinach porannego i wieczornego szczytu.