Bydgoszcz 1991), Człowiek z białą głową (Warszawa 1956), Widziałem i słyszałem. Wspomnienia podróżnicze (Warszawa 1957), Róże z piasku. Gawędy podróżnicze (Katowice 1957, 1959), Talizman starca z gór (Warszawa 1957), Orchidea (Katowice 1958), Trzynaście kobiet (Warszawa 1958, 1959), Kobieta zawsze płaci (Warszawa 1959), Po prostu kobieta (Warszawa 1960, 1962, 1963), Srebrna ława (Warszawa 1960). Po śmierci autora ukazały się: Diabeł jest męskiego rodzaju (Warszawa 1961), Siostra zjedzonego człowieka (Katowice 1965, 1971, 1983) oraz Ostatnie dni (w: Wspomnienia o Julianie Tuwimie, red. W. Jedlicka i M. Toporowski, Warszawa 1963). Jest również autorem komedii: Jak kto uważa (wystawiona w Krakowie w 1952), Wielka polityka (wystawiona w Krakowie w 1953 i wydana w Warszawie w 1954) oraz Wielka gra (wystawiona w Gdańsku w 1954), a także baśni dla teatru lalek: Aladyn 1001 (wystawiona w Łodzi w 1953 i 1955) oraz Lampa Aladyna (wystawiona w Szczecinie w 1956). Przełożył na język polski utwory: Jaś Szpak Borysa Sudariszkina (1952) i Czarownice z Salem Arthura