Ta ostatnia miała być jego rozprawą habilitacyjną (nie była drukowana).

Po tendencyjnej, negatywnej opinii wystawionej przez Okręgową Komisję Rejestracyjno-Weryfikacyjną nr 11 w Krakowie został 16 kwietnia 1948 przeniesiony do rezerwy, na podstawie zaś orzeczenia Głównej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Krakowie – 4 listopada 1954 zwolniony z powszechnego obowiązku wojskowego.

Powrót do publicystyki Zniechęcony trudną sytuacją w szkolnictwie oraz warunkami finansowymi, powrócił do publicystyki. Tworzył najczęściej w ulubionym Zakopanem. W latach 1950–1960 opublikował wiele powieści dla młodzieży i dorosłych oraz utworów scenicznych, a także artykułów i felietonów w prasie, współpracował również z Rozgłośnią „Kraj” Polskiego Radia (od 1956). Opowiadania i powieści cieszyły się ogromnym zainteresowaniem, wiele z nich miało kilka wydań, m.in.: Dżafar z Bagdadu (Kraków 1950; Warszawa 1956, 1963;