Federacja Licyjska była pierwszą znaną demokratyczną organizacją państwową w dziejach. Pierwotnie stanowiła wspólnotę miast regionu, a w okresie hellenistycznym składała się z 23 miast proporcjonalnie reprezentowanych w jej radzie. Ksantos, Patara, Pinara, Tlos, Myra i Olympos (sześć największych) – miały po 3 głosy w radzie. Mniejsze miasta miały po dwa albo jeden głos. Im więcej głosów, tym wyższe były podatki i obciążenia publiczne dla obywateli miasta. Każdej jesieni rada zbierała się w innym mieście i obradowała, wybierając swój skład oraz zespół sędziów. Każdy urzędnik był wybierany z każdego miasta, proporcjonalnie do liczby głosów miasta. Głównym zadaniem rady było decydowanie o wojnie, pokoju bądź o przymierzach.
Na krótko, w 197 p.n.e., panowanie nad Licją przejął Antioch III Wielki, wkrótce jednak pokonany przez Rzymian pod Magnezją (190 p.n.e.) i w następstwie kraina stała się częścią rzymskiego imperium.
W sferze wpływów Rzymu thumb|Pole ruin w Ksantos Po bitwie pod Magnezją Licja została przyłączona do Rodos, które było sprzymierzeńcem Rzymu. Wskutek buntów Licyjczyków, ostatecznie w 167 p.n.e. senat rzymski przyznał autonomię ich miastom.