thumb|Strona z XIV-wiecznego psałterza z wizerunkiem oracza u dołu Widzenie o Piotrze Oraczu (tyt. oryg. Visio Willelmi de Petro Ploughman, William's Vision of Piers Plowman lub w skrócie Piers Plowman) – średniowieczny poemat angielski o charakterze satyryczno-alegoryczno-moralistycznym autorstwa Williama Langlanda. Utwór pisany jest wierszem aliteracyjnym bez rymów, został podzielony na ustępy (łac. passus) i poprzedzony prologiem. Obok anonimowego Pana Gawena i Zielonego Rycerza stanowi jedno z najważniejszych dzieł tak zwanego Odrodzenia aliteracyjnegoZobacz: Wiktor J. Darasz. Perła po polsku, czyli próba przekładu pewnej poetyki. „Język Polski”. 81 (4), s. 305-308, 2001..
Widzenie uważane jest za jedno z największych dzieł średniowiecznej literatury angielskiej, porównywalne z Opowieściami kanterberyjskimi Geoffreya Chaucera. Cieszyło się ono wśród współczesnych popularnością, było po wielekroć przepisywane przez kopistów, istnieje więc wiele nieraz znacznie różniących się manuskryptów. Sam autor dwukrotnie przerabiał swoje dzieło. Tradycyjnie uznaje się, za oksfordzkim badaczem dzieła Langlanda, Williamem Walterem Smithem, że pierwsza wersja Widzenia powstała w 1362 (tzw. wersja A), druga i najobszerniejsza (tzw. wersja B) w 1377, zaś trzecią (tzw.