wersję C) datuje się na 1392–1399.
Głównym tematem poematu jest poszukiwanie ideału życia chrześcijańskiego. Autor stosuje częstą w poezji średniowiecznej konwencję, przedstawiając szereg luźno powiązanych ze sobą widzeń pogrążonego we śnie narratora, któremu ukazują się rozmaite alegoryczne postacie, np. Matka-Kościół i personifikacje Siedmiu Grzechów Głównych. Tytułowy Piotr Oracz reprezentuje prostego prawego człowieka, który z pokorą wypełnia swe obowiązki wobec Boga i bliźnich, lecz nie czuje głębszego powołania duchowego. Ostatnia część utworu to portrety panów Dowel ("Do-Well" – "Czyń-Dobrze"), Dobet ("Do-Better" – "Czyń-Lepiej"), and Dobest ("Do-Best" – "Czyń-Najlepiej"), których poszukuje Piotr, czyli alegoryczne opisy trzech różnych dróg życiowych, odpowiednio: uczciwego życia w rodzinie (Czyń-Dobrze), wyrzeczenia się wszystkiego dla rozwoju duchowego (Czyń-Lepiej), oraz połączenia kontemplacji z działaniem (Czyń-Najlepiej).
Widzenie o Piotrze Oraczu przełożył w 1983 na język polski Przemysław MroczkowskiZobacz na ten temat: Alina Szala, Literatura angielska, [w:] Rocznik Literacki 1983, s. 519..
Przypisy
Linki zewnętrzne Piers Plowman Electronic Archive Archiwum tekstów trzech wersji Widzenia o Piotrze Oraczu. University of Virginia, Widzenie o Piotrze Oraczu w wersji elektronicznej.
Kategoria:Angielskie utwory literackie Kategoria:Angielska literatura średniowieczna Kategoria:Angielskie utwory poetyckie