Po śmierci Aleksandry Ogińskiej w 1798 r. właścicielem stała się Izabela Czartoryska, która w 1807 r. wymieniła dobra siedleckie na dobra rządowe na Lubelszczyźnie. W związku z tym Siedlce stały się miastem rządowym, a pałac obiektem użyteczności publicznej. Do 1912 r. był siedzibą władz guberni, w 1915 r. był ewakuowanej z Wilna Dyrekcji Kolei, od 1921 r. Kurii Biskupiej, w latach 1924–1939 Gimnazjum Biskupiego, 1939–1944 niemieckiego Wermachtu, od 1950 r. miejscowych władz.
W 1944 r. podczas II wojny światowej pałac został spalony. Odbudowano go w 1950 r. przekształcając wnętrza pod względem użytecznym. W 1953 r. postawiono przed pałacem pomnik w kształcie sarkofagu, pamięci tym, którzy polegli w walkach o wyzwolenie w latach 1939–1945. W 1960 r. pałac przeszedł remont.
W 2005 r. pałac przeszedł ponowny remont. Przebudowany został również plac przed budynkiem.
Od 2006 r. użytkownikiem pałacu jest Uniwersytet w Siedlcach.
Park Miejski Aleksandria