mały|Zygmunt Vogel – Ogród Aleksandry Ogińskiej (obraz przedstawia Ogród Aleksandria w 1791 r., w tle widoczny pawilon „Łazienki”, obecnie bramę-mostek) Park miejski w Siedlcach, dawniej Ogród Aleksandria bądź Aleksandrów. Założony został w I poł. XVIII w formie ogrodu włoskiego przy pałacu. Gdy w 1775 r. Aleksandra Ogińska stała się właścicielką miasta, rozbudowała park o północno-zachodnią i wschodnią część na styl sentymentalny według projektu Szymona Bogumiła Zuga. Przed wizytą króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w lipcu 1783 r., w parku powstały upiększające obiekty. Wyspy były otoczone kanałami, którymi pływano łodziami. Jedne z ważniejszych budowli (których było ponad trzydzieści) to: domki mieszkalne księżnej; łazienki; domek rybacki; plebania i meczet turecki; oranżeria; altana; stodołka; bróg siana; sztuczne groty; mały|Widok na staw w Parku Miejskim Aleksandria w 1913 r. Po śmierci Aleksandry Ogińskiej, park podupadł. Wydzierżawiono go osobom prywatnym około 1840 r. Następnie park przeszedł na własność miasta, wszystkie jego dawne obiekty zostały rozebrane. W latach 1896–1909 południową i zachodnią część parku ograniczono żelaznym płotem, od północnej murowanym parkanem, a od wschodniej drewnianym płotem. Na przełomie XIX-XX w.