W Polsce jest to gatunek rzadki. Liczniejsze stanowiska ma wokół Zalewu Szczecińskiego, rzadsze na Wysoczyźnie Żarnowieckiej, Nizinie Południowowielkopolskiej, w Kotlinie Sandomierskiej, poza tym ma pojedyncze, bardzo rozproszone stanowiska na niżu, w górach nie występuje. W sumie znanych jest ok. 130 stanowisk tego gatunku, przy czym wiele z nich, zwłaszcza w Polsce południowo-zachodniej i centralnej ma już charakter historyczny.
Morfologia thumb|left|Młode liście thumb|left|Liść asymilacyjny Gatunek jest bardzo zmienny, podstawowy opis dotyczy dominującego w Europie morfotypu ‘regalis’. Pokrój Paproć z tęgim kłączem i pióropuszem liści osiągającym od 0,3 m (w warunkach niekorzystnych) do 1,8 m, czasem do 2 m. Zewnętrzne liście są asymilacyjne, wewnętrzne u okazów zarodnikujących mają górną część blaszki zmodyfikowaną w odmienną część zarodnionośną. Gatunek jest bardzo zmienny w zależności od warunków siedliskowych i obszaru występowania. thumb|Zarodnionośna część liścia thumb|Zarodnie thumb|Kłącze Kłącze Krótkie, grube, skośnie lub prosto wzniesione. Pokryte jest nasadami ogonków liściowych i brunatnymi łuskami. Z jego dolnej części wyrastają liczne, czarne korzenie.