U starych okazów wielogłowe, drewniejące kłącze może osiągać 1 m³ objętości. Liście (część asymilacyjna) Podwójnie pierzasto podzielona blaszka liściowa osadzona jest na długim ogonku liściowym. Szerokość blaszki dochodzić może do 40 cm. Liście są generalnie nagie, z nielicznymi kępkami rudych włosków tylko na młodych częściach liścia. Blaszka w całości lub w dolnej części jest asymilacyjna, żywozielona, a górnej części niektórych liści zarodnionośna. Część asymilacyjna składa się z 7–9 par odcinków I rzędu, które z każdej strony osadki mają 7–13 odcinków II rzędu (z wyjątkiem szczytowych, które mają trzy listki). Poszczególne odcinki II rzędu osiągają 3–5 cm długości i do 1,5 cm szerokości, ale w powiększeniu są drobno piłkowane. Opisywane są jako całobrzegie, u nasady są ucięte lub uszkowate, na wierzchołku zaostrzone. Nerwy boczne odchodzące od wiązki środkowej są dichotomicznie podzielone raz lub dwa razy i dochodzą do brzegu blaszki nie łącząc się anastamozami. Liście (część zarodnionośna) Jest także dwukrotnie podzielona, ale jest brunatna, jest miotełkowato skupiona, z wąskimi odcinkami liścia wzniesionymi do góry. Zarodnie Nie są skupione w kupkach i nie są osłonięte zawijką, lecz wyrastają dość gęsto rozmieszczone wzdłuż szczytowych, zmodyfikowanych odcinków liści.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Długosz królewski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.