2000–2004: Feyenoord Rotterdam mały|prawo|Finał Pucharu UEFA, 2001–2002 Dobre rezultaty osiągnięte w Fortunie Sittard sprawiły, że w lipcu 2000 48–letni szkoleniowiec otrzymał propozycję prowadzenia znacznie bardziej utytułowanego Feyenoordu, z którego – po słabym wyniku w lidze na koniec sezonu 1999–2000 – odszedł Leo Beenhakker. Początkowo trudno mu było się odnaleźć w zespole czternastokrotnego mistrza Holandii; różnicę w oczekiwaniach kibiców obu klubów określił jako „nie do opisania”. Van Marwijk spędził w Rotterdamie cztery lata, czyli prowadził Feyenoord najdłużej od czasów Ernsta Happela (1969–1973) (Dostęp 28 czerwca 2012). „Van Marwijk nie ma charyzmy. Nie jest to trener z wielką osobowością. Ale dobrze wie, czego chce. Ma jasny plan, jak z grupą osiągnąć sukces.”—Tomasz Rząsa – piłkarz FeyenoorduVan Marwijk - ten trener wie, czego chce. Rozmowa Roberta Błońskiego z Tomaszem Rząsą. „Gazeta Wyborcza” 6 lipca 2010, s. 32. Najbardziej owocny był sezon 2001–2002, przed którym władze klubu podwyższyły jego budżet z sześćdziesięciu do stu milionów guldenówM. Szczepański. Portowa młodość. „Piłka Nożna”, nr 11, 12 marca 2002, s. 27..