Jednym z jego postulatów była też likwidacja Miejsca Odosobnienia w Berezie Kartuskiej.
Za wydanie w 1931 antyrządowej odezwy Do ludu skazano go na pół roku więzienia. Od stycznia 1926 członek Rady Naczelnej Polskiej Partii Socjalistycznej. Na XXIV Kongresie PPS lutym 1937 w Radomiu wybrany został na wiceprzewodniczącego Rady Naczelnej partii.
Okres wojny i PRL W czasie II wojny światowej, po zajęciu przez Niemców Radomia, w dniu 10 listopada 1939Według Alicji Pacholczykowej – 13 listopada., został, jako prezydent miasta, aresztowany i osadzony w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen potem w Buchenwaldzie.
Z niewoli uratowany pod Lubeką z marszu śmierci 2 lutego 1945 przez wojska amerykańskie. Skierowany na leczenie do Szwecji, powrócił do Radomia 2 października 1945. Podjął pracę w Społecznym Przedsiębiorstwie Budowlanym w Radomiu, a następnie został dyrektorem Zjednoczenia Budownictwa Miejskiego. 29 stycznia 1946 na wzór przedwojennej Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej doprowadził do utworzenia Radomskiej Spółdzielni Mieszkaniowej.