Kaliskich Spotkaniach Teatralnych.
W 1972 przeszła do warszawskiego Teatru Współczesnego prowadzonego przez Erwina Axera. Zagrała m.in. w Lirze Edwarda Bonda, Święcie Borysa Thomasa Bernharda, Rzeczy listopadowej Ernesta Brylla i Kordianie Słowackiego. W latach 80. wystąpiła w pięciu spektaklach: w Tryptyku Maxa Frischa przeniesionym na scenę przez Erwina Axera oraz Kurce wodnej Stanisława Witkiewicza i Trzech siostrach Antona Czechowa. Za rolę w Letycji i lubczyku Petera Shaffera w reżyserii Macieja Englerta zdobyła nagrodę im. Aleksandra Zelwerowicza i nagrodę główną na 30. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych.
W kolejnej dekadzie stworzyła kilka dojrzałych ról, m.in. w Wizycie starszej pani Friedricha Dürrenmatta w reżyserii Wojciecha Adamczyka, Szczęśliwych dniach Samuela Becketta w reżyserii Antoniego Libery, U celu Thomasa Bernharda w inscenizacji Erwina Axera i Wymazywaniu Krystiana Lupy. Za rolę Cecily Robson w przedstawieniu Kwartet Ronalda Harwooda otrzymała Feliksa Warszawskiego i nagrody na krajowych festiwalach teatralnych.