jesienią 1945 przeniosła się do Torunia, gdzie została adiunktem w Katedrze Zoologii kierowanej przez Jana Prüffera. W 1950 obroniła rozprawę habilitacyjną Z badań nad unerwieniem kończyn u larw Molanna angustata Curt. Była członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie, Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Polskiego Towarzystwa Entomologicznego oraz Komisji Fizjograficznej Polskiej Akademii Umiejętności.
Prowadziła badania na Wileńszczyźnie w okolicach Trok i Nowogródka. Jej prace dotyczyły głównie systematyki i rozmieszczenia chruścików Wileńszczyzny. Opisała m.in. nowy gatunek Allotrichia vilnensis oraz poczwarkę Neuronia phalaenoides.
Publikacje Racięcka M. 1925. Poczwarka Neuronia phalaenoides L. Pr. T.P.N. w Wilnie, Tom II, Nr 7: 1–8. Racięcka M. 1931. Chróściki (Trichoptera) północno-wschodniej Polski ze szczególnym uwzględnieniem obszaru wileńsko-trockiego. Pr. T.P.N. w Wilnie, Tom VI, Nr 20: 1–34. Racięcka M. 1937. Nowy gatunek chróścika z rodziny Hydroptilidae. Eine neue Trichopterenart aus der Familie Hydroptilidae. Ann. Mus. zool. Pol., Tom XI, Nr. 29: 477–481. Racięcka M. 1937. Nowe oraz rzadsze gatunki chróścików Wileńszczyzny. Pr. T.P.N.