Chociaż z powodu trudności terenowych byli zmuszeni porzucić swoje wozy na około 200 mil przed dotarciem do celu w Oregonie, ich podróż miała znaczenie psychologiczne i logistyczne: udowodnili ponad wszelką wątpliwość, że rodziny z dziećmi są w stanie przetrwać tę wyczerpującą trasę podróżując na kołach. Te wczesne ekspedycje utorowały drogę dla wydarzenia, które przeszło do historii jako "Wielka Migracja". Wiosną 1843 roku, pomimo chóru sceptyków wątpiących w powodzenie przedsięwzięcia, w Independence w stanie Missouri sformowano potężną karawanę wozów liczącą blisko tysiąc osób. Ich bezpieczne dotarcie do Kraju Oregonu ostatecznie przypieczętowało status Szlaku Oregońskiego jako głównej, funkcjonującej drogi ekspansji lądowej na amerykański Zachód.
Prawne i ekonomiczne przyczyny migracji: Ustawa o Darowiznach Ziemi (1850) Rozwój szlaku nie opierał się wyłącznie na pragnieniu przygody. Napędzały go potężne mechanizmy ekonomiczne i obietnice legislacyjne. Prawnym i ekonomicznym katalizatorem bezprecedensowej fali osadnictwa stała się Ustawa o Darowiznach Ziemi w Oregonie (Donation Land Claim Act), która weszła w życie 27 września 1850 roku.