thumb|Elewator węglowy niemieckiej fabryki benzyny syntetycznej w Policach na Pomorzu Zachodnim działającej podczas drugiej wojny światowej. Benzyna syntetyczna – paliwo syntetyczne, rodzaj benzyny otrzymywany w wyniku syntezy chemicznej, o składzie zależnym od surowców wyjściowych i metody otrzymywania. Metodami tymi są: kraking wyższych frakcji ropy naftowej w temperaturze 470–520 °C, pod ciśnieniem 25–50 atmosfer; uwodornienie węgla (rozdrobnionego i zmieszanego z ciężkimi olejami i katalizatorami) poddaje się działaniu wodoru pod ciśnieniem 700 at oraz w podwyższonej temp. ok. 450°C (metoda Bergiusa) – otrzymane produkty zostają rozdestylowane na frakcje gazowe (wodór, gaz opałowy) i ciekłe (benzynę, olej średni i ciężki); benzynę i olej średni poddaje się ponownemu uwodornianiu w łagodniejszych warunkach tj. ciśnieniu ok. 300 at i temp. ok. 400°C, gdzie otrzymuję się benzynę syntetyczną; alkilowanie i dimeryzacja gazowych węglowodorów; synteza Fischera-Tropscha.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Benzyna syntetyczna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.