Mieczysław Karol Lisiński, wcześniej Lis (ur. 30 października 1877 w Żołyni, zm. 18 stycznia 1957 w Jarosławiu) – polski duchowny rzymskokatolicki, kanonik, katecheta, przewodniczący Polskiej Organizacji Wojskowej, radny miejski oraz rektor kościoła Św. Ducha.
250px|thumb|Tablica pamiątkowa na Ośrodku Wychowawczym w Jarosławiu Życiorys Urodził się 30 października 1877 w Żołyni jako syn Jana Lisa i Cecylii z domu Krzyżak. Jego chrzestnymi byli Zofia Mościcka i Jan Bielecki. W 1885 ukończył szkołę powszechną w Żołyni. Kształcił się w C. K. I Gimnazjum w Rzeszowie, gdzie w 1896 zdał egzamin dojrzałości. Dekretem C. K. Namiestnictwa we Lwowie z 16 listopada 1896 zmienił nazwisko z „Lis” na „Lisiński”.
Po zdaniu matury wstąpił do Diecezjalnego Seminarium Duchownego w Przemyślu. 22 lipca 1900 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk bpa Józefa Sebastiana Pelczara. Pracę duszpasterską rozpoczął wpierw w parafii Wielowieś, a następnie po trzech latach udał się do kościoła św. Trójcy w Przemyślu. Pełnił tam funkcje katechety, rektora i kapelana Sióstr Benedyktynek. 18 września 1906 otrzymał nominację na zastępcę ks. dra Mateusza Czopra. W 1914 nadano mu tytuł kanonika. W 1917 wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1918 wszedł w skład Reprezentacji Rządu Polskiego w Jarosławiu.