Jej samolot został zestrzelony 20 sierpnia 1944 w walkach nad linią Wisły – przyczółkiem warecko-magnuszewskimNorbert Bączyk: Czerwone gwiazdy nad Warszawą - 16. Armia Lotnicza latem 1944 roku w: "Lotnictwo", nr 8/2013, s. 92. Jegorowa została uznana za poległą i przedstawiono ją do pośmiertnego tytułu Bohatera Związku Radzieckiego. Jednakże została ona jedynie ranna i dostała się do niewoli niemieckiej. W styczniu 1945 niemiecki obóz jeniecki na terenie Polski, w którym przebywała, został wyzwolony przez wojska radzieckie.
Po powrocie do kraju Jegorowa była represjonowana przez NKWD w związku z uznaniem jeńców wojennych za „wrogów ojczyzny” przez Józefa Stalina. Komisja medyczna nie dopuściła jej do dalszego latania. Zamieszkała w Moskwie, gdzie podjęła pracę w metrze i wyszła za mąż za Wiaczesława Timofiejewa – byłego dowódcę jej dywizji lotniczej. Dopiero 6 maja 1965 przyznano jej tytuł Bohatera Związku Radzieckiego.
Nagrody i odznaczenia Oprócz Złotej Gwiazdy Bohatera Związku Radzieckiego, Anna Jegorowa była odznaczona orderami: Lenina, dwukrotnie Czerwonego Sztandaru, dwukrotnie Wojny Ojczyźnianej I stopnia.