Pyranometr zbudowany przez Andersa Knutsona Ångströma miał element pochłaniający promieniowanie w postaci szachownicy z polami na przemian białymi i poczernionymi. Były to termoelementy manganinowo – konstantanowe. Wskutek różnicy pochłaniania promieniowania przez poczernione i niepoczernione powierzchnie, wytwarza się różnica temperatur między spoinami, proporcjonalna do natężenia promieniowania. Między końcami termobaterii wytwarza się siła elektromotoryczna powodująca wychylanie się wskazówki galwanometru.
Pyranometry są używane w meteorologii, klimatologii i badaniach ilości przychodzącej energii słonecznej. Pyranometry mają nadane standardy (ISO9060). Międzynarodowa Organizacja Meteorologiczna () rozróżnia 3 klasy. Najlepsze instrumenty mają klasę standard przeniesiony (ang. ), następnie są instrumenty pierwszej klasy () oraz najmniej dokładne instrumenty drugiej klasy (ang. ).
Odmiany pyranometru albedomierz, solarymetr.
Zobacz też Radiometria Zjawisko termoelektryczne
Linki zewnętrzne Strona poświęcona instrumentom meteorologicznym (po angielsku)
Kategoria:Instrumenty meteorologiczne Kategoria:Radiometria