Historia Stara wieś łańcuchowa, wymieniana w dokumentach z 1327 roku jako Slegelonis villa – zapewne nazwa ta pochodzi od nazwiska kłodzkiej rodziny Schlegel, domniemanych założycieli Słupca (miejscowość do 1945 nosiła nazwę Schlegel). W 1372 i 1398 właścicielem wsi był Rembold Ratold (Donig von Zdanic). W 1607 roku w Słupcu odkryto złoża złota, a w roku 1620 zaczęto wydobywać węgiel kamienny, jednak rozwojowi górnictwa przeszkodziła szalejąca wówczas wojna trzydziestoletnia, a później zaraza w roku 1680. W roku 1708 Słupiec został kupiony przez pochodzącą z Włoch rodzinę Pilatich i zaczął się rozwijać gospodarczo, zwłaszcza w dziedzinie górnictwa, ale również tkactwa.
Na przełomie XVIII i XIX w. właścicielem Słupca był Anton hr. Pilati von Tassul zu Daxberg (1775–1843), żonaty od 1812 z Szarlottą von Studnitz (1791–1846). Małżeństwo miało synów: Maxa Pilatiego (1819–1875) i Karola Józefa (1825–1901), żonatego w Pradze (1859) z Henriettą bar. Hildprandt von und zu Ottenhausen (1840–1921), który kupił w 1856 Korytów. Małżeństwo miało sześcioro dzieci, m.in.: Oskara Karola (ur. w 1860, w Korytowie) właściciela Słupca, Rudolfa Oskara Karola Hugo (ur. 1863), właściciela Korytowa, żonatego w 1898 z Alice von Schaffgotsch (ur. 1874) Karola Oskara (ur.