przeciętna wielkość składników wynosi 2-0,1 mm kalcylutyty – przeciętna wielkość składników wynosi poniżej 0,1 mm Stosując powyższą klasyfikację, w nazwach skał słowo wapień zastępuje się odpowiednim terminem, np. sparytowy kalcyrudyt organodetrytyczny, a nie sparytowy kalcyrudytowy wapień organodetrytyczny.
W praktyce różne nazwy rodzajom wapieni nadaje się często zwyczajowo, według wyglądu, składu, wieku lub miejsca pochodzenia, np. wapień krystaliczny, wapień pelitowy, wapień krynoidowy, wapień koralowy (wapień rafowy), wapień numulitowy, wapień litotamniowy, wapień diploporowy, wapień oolitowy, wapień podstawowy, wapień cechsztyński, wapień dębnicki.
Zastosowania Ze względu na łatwość obróbki, polerowalność i ciekawy wygląd wapień jest stosowany powszechnie m.in. jako materiał budowlany i okładzinowy, mimo że ulega łatwo wietrzeniu fizycznemu. W polskim klimacie nadaje się głównie do okładzin wewnątrz budynków. Jest też dobrym materiałem rzeźbiarskim. Wapień o delikatnej, drobnoziarnistej strukturze, odporny na czynniki atmosferyczne, stosowany jest w budownictwie do wykańczania fasad, tworzenia nagrobków czy rzeźb. Taki kamień musi być łatwy do obróbki dłutem, ale jednocześnie powinien wykazywać dużą wytrzymałość na zgniecenie.